I. Giriş

12 ve 13 Aralık 1997 tarihinde Lüksemburg’da toplanan Avrupa Konseyi (Avrupa Birliği Devlet ve Hükümet Başkanları), Türkiye’nin AB üyeliğine ehil olduğunu ve Türkiye’nin üyelik başvurusunda bulunan diğer adaylara uygulanan ölçütler temel alınarak değerlendirileceğini teyit etmiştir. Avrupa Konseyi Türkiye’yi her alanda Avrupa Birliği’ne her alanda yaklaştırarak katılıma hazırlayacak bir stratejinin oluşturulmasının çok önemli olduğunu ifade etmiştir. Bu strateji aşağıdaki konuları kapsamalıdır:

• Ankara Anlaşması ile tanınan olanakların geliştirilmesi;
• Gümrük Birliğinin derinleştirilmesi;
• Mali işbirliğinin uygulanması;
• Mevzuat yakınlaştırılması ve Topluluk Müktesebatının kabul edilmesi;
• Lüksemburg Avrupa Konseyi sonuç bildirisinin 19 ve 21.paragraflarında yer aldığı gibi, her durum için ayrı ayrı karar verilmek suretiyle bazı AB program ve kurumlarına Türkiye’nin katılımı,

Komisyon, bu raporda, gümrük birliğinin konsolide edilmesi ve somutlaştırılması ile ilgili alanlarda ve Temmuz 1997’de Türkiye ile ilişkilerin daha da ileriye götürülmesi konusuna ilişkin olarak sunduğu bildirimde yer alan diğer alanlarda, işbirliğini hızlandırmaya yönelik bir çalışma programı sunmaktadır. Önerilerin bazıları 1998 yılının ilk yarısında uygulamaya konulabilecektir.

Ancak, önerilerin uygulanması, Türkiye için ayrılan mali kaynaklara, özellikle de Türkiye için Özel Eylem yardımlarının (375 milyon ECU) uygulanmasına bağlıdır. Bu durum ise Konseyin Türkiye için öngörülen özel mali işbirliğine yönelik mali yönetmeliği bir an önce kabul etmesinin önemini ortaya koymaktadır. Mali işbirliğinin uygulanması Lüksemburg Avrupa Konseyi tarafından kabul edilen stratejinin bir bölümünü oluşturmaktadır.

Türkiye’nin Avrupa-Akdeniz Ortaklığına da üye olduğu ayrıca unutulmamalıdır.