1926 yılından beri Suudi Arabistan’ın öncülüğünde, sınırlı düzeyde sürmekte olan İslami dayanışma girişimleri,
1967 Arap-İsrail savaşından sonra  meşru bir gerekçeye dayandırılmaya başlanmıştır.  İslam Ülkelerinin devlet 
başkanlarının katılacağı  bir zirve konferansı tertiplenmesi fikri, İsrail işgali altında bulunan Kudüs’teki Al-Aksa 
Camiinin  1969 yılı Ağustos ayında  kundaklanmasına  bir reaksiyon olarak ortaya çıkmış  ve  1969 yılı  Eylül 
ayında  24  ülkenin  katılımıyla  Rabat’da  Birinci İslam Zirve Konferansı  gerçekleştirilmiştir.   Böylece,  İslam 
Konferansı  Teşkilatının   temelleri   atılmıştır.   Bunu  takiben,  1970 yılı Mart ayında,  İslam Ülkeleri Dışişleri 
Bakanları, Cidde’de toplanmış ve İKT Genel Sekreterliğini kurmuşlardır. İKT’nin Anayasası (Charter) ise, 1971 
yılında  yapılan  İkinci İslam Dışişleri Bakanları Konferansınca  hazırlanmış  ve  1972 yılında toplanan Üçüncü 
Dışişleri Bakanları Konferansınca  onaylanmıştır.   İslami dayanışmanın  önemini vurgulayan ve  üye ülkelerin 
Birleşmiş Milletler Anayasasına  ve  insan haklarına  saygılı olduklarını belirten   bu  Anayasa   1 Şubat 1974 
tarihinde de Birleşmiş Milletlerce tescil edilmiştir.

İslam Konferansı Teşkilatının faaliyetleri esas olarak  Zirve Konferansları,  Dışişleri Bakanları Konferansları ve Daimi Komitelerin toplantıları tarafından belirlenmektedir. Bu toplantılarda, İslam ülkelerinin siyasi, ekonomik ve  kültürel  meseleleri  görüşülerek,    üye  ülkeler  arasında  dayanışma  ve  işbirliğini  amaçlayan  kararlar alınmaktadır.

Bunlardan  başka  muhtelif komisyon toplantıları ve uzmanlar düzeyinde yapılan toplantılar, ortak politikaların oluşturulduğu,   projelerin geliştirildiği birer forum olarak,  İKT faaliyetleri içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. İKT  bağlı ve ilgili kuruluşları ile ihtisas kuruluşları da,  muhtelif İKT toplantılarında kendilerine verilen görevleri yerine getirmekte ve İslam Ülkelerinin müşterek menfaatleri doğrultusunda araştırma ve geliştirme çalışmaları yaparak üye ülkelerin ekonomik, sosyal, kültürel, bilimsel ve teknolojik kalkınmalarına hizmet etmektedirler.