4. KISA VADEDE UYGULANMASI ÖNGÖRÜLEN POLİTİKALAR VE DÜZENLEMELER

Kısa vadede, yukarıda belirtilen amaçlara ulaşmak için uzun vadede uygulanması öngörülen politikaların hukuki ve kurumsal alt yapısının oluşturulması ve ürün fiyatlarının enflasyonla mücadele ile uyumlu olarak geçmiş fiyat oluşumlarından bağımsız olarak tesbit edilmesi esas alınmalıdır.
 

4.1. FİYAT POLİTİKALARI

• Fiyat müdahale sistemi, temel ürünler (hububat, şeker pancarı, süt) ile gen kaynaklarının korunacağı (tiftik) veya bölgesel ve monokültür ürünlerle(çay, ipekböceği) sınırlandırılmalıdır.

Temel ürünlerle ilgili olarak fiyat politikaları;

-Yurtiçinde üretilmelerini garanti eden bir düzeyde olmalıdır;

-Üretim fazlası oluşması önlenmelidir;

-Ürün fiyatlarının dünya fiyatlarından önemli ölçüde uzaklaşması (yüksek olması) halinde ithalat korumaları gerekli düzeyde tutulmalıdır;

-Bu ürünler işlenmiş tarım ürünleri ihracatında kullanıldığı takdirde ihracat sübvansiyonuna ihtiyaç olup olmadığı değerlendirilmelidir.

Yukarıda belirtilen ürünlerden şekerin yurtiçi üretim maliyeti, dünya fiyatlarının yaklaşık olarak 2-3 katı olduğundan bu ürünün yurtiçinde üretilmesi , üretici eline geçecek şeker pancarı fiyatının tatmin edici bir düzeyde olmasına bağlıdır.

Hayvansal ürünlerin (et, süt ve süt ürünleri), Türkiye üretimindeki verim düşüklüğü, yem fiyatlarının göreli yüksekliği ve AT’nin uyguladığı yüksek düzeyde ihracat sübvansiyonları nedeniyle dış rekabet gücüne sahip olmadıkları dikkate alınarak, fiyat politikalarının dünya fiyatları paralelinde değil, üreticinin gelir düzeyini garanti altına alacak, buna karşılık fiyatların tüketicinin alım gücünü zorlamayacak şekilde oluşması için ithalat korumalarının yeterli seviyede tutulması gerekmektedir. Buğday fiyatlarında ise , genellikle dünya fiyatları yurtiçinde de üreticileri tatmin edecek seviyelerde oluştuğundan yüksek ithalat korumalarına ihtiyaç olmamaktadır. Bu bakımdan buğday üretiminin verim ve ekim alanı artışı sonucunda iç tüketim ihtiyacına cevap verecek düzeyi aşması halinde dış rekabet gücüne erişebileceği dikkate alınmalıdır.

2. İhracat Potansiyeli Olan Ürünlerle İlgili Fiyat Politikaları:

Bu ürünler, daha çok Tarım Satış Kooperatif Birliklerinin uğraş alanına giren , fındık, çekirdeksiz kuru üzüm, kuru incir, kuru kayısı, zeytin, zeytinyağı v.b. ürünlerdir.

Bu ürünler için izlenecek fiyat politikası, dünya pazarlarındaki payımızın korunup geliştirilmesi, ihraç fiyatlarının istikrarlı bir seyir izlemesi , üreticilerin dünya pazar sinyallerini algılayarak üretimlerini yönlendirmeleri için, devletin fiyat konusundaki gereksiz müdahalelerden uzak durması, sadece fiyatlarda anormal gelişmeler beklenmesi halinde müdahale alımlarında bulunulmasından ibaret olmalıdır.

3. Gen kaynaklarının korunacağı (tiftik) veya bölgesel ve monokültür ürünler (çay, ipekböceği)

Bu ürünlerle ilgili politikalar üretimlerini teşvik edecek bir prim sistemi ile gerektiğinde üretim geliştirme ve bölgesel gelişme projelerinin uygulanması olmalıdır. Çayda ise yurtiçi talebe uyumlu bir üretim sağlanması ön planda tutulmalıdır.
 

4.2. DİĞER POLİTİKALAR

• Doğrudan gelir desteği sistemine orta/uzun vadede geçiş sağlanmasını teminen, kayıt sisteminin temelini oluşturmak ve sistemin uygulama esaslarını tesbit etmek üzere bir çalışma yapılması,
• Gübre desteğinin azaltılması ile ilgili politikalar,
• Hayvancılığın teşviki için özel sektörün iştirakiyle ve kalıcı bir model çerçevesinde hazırlanacak projelerin uygulanması,

• Su ürünleri faaliyetlerinin geliştirilmesi,