Kaynak kullanımında verimlilik, sürdürülebilir kalkınmanın en önemli bileşenlerinden birisidir. Türkiye'de kamu sektörü, bölgesel gelişmişlik farklarının giderilerek bölgesel rekabet edebilirliğin desteklenmesi ve ülke düzeyinde sürdürülebilir bir kalkınmanın sağlanabilmesi amacıyla, gerek kamu yatırımları, gerekse özel sektöre verilen kredi ve teşvikler ile illere kaynak aktarımında bulunmaktadır. Söz konusu kaynak aktarımı, genellikle az gelişmiş olan bölgelere doğru bir kaynak transferi niteliğinde olup, kaynaklarda eşitlik yaratarak bölgesel rekabet edebilirliliği güçlendirmek yönünde gerçekleşmektedir. Ancak dünyadaki uygulamalar göstermektedir ki, devletin refah seviyesini arttırma amacıyla kaynak transferleri yoluyla pazar işleyişine müdahalesi, çoğu zaman için bölgesel dengesizlikleri azaltmada başarılı olamamış, daha da ileri giderek ülke genelinde elde edilebilecek bir büyümeyi engeller şekilde sonuçlanmıştır. Bu sebeple ülkemizdeki bölgesel politikalar, eşitlik ve verimlilik kavramları arasında bir tercih yapmak durumundadır. Bu tercih, ya ülke seviyesinde bir ekonomik büyüme ve verimlilik artışı, ya da ülke içerisindeki bölgelerin farklılıklarını giderip eşitlik yaratma yönünde olacaktır.

Bu noktadan hareketle, bu çalışmada Veri Zarflama Analizi tekniği kullanılarak, Türkiye'de illerin katma değer üretim süreçlerindeki kaynak kullanım verimlilikleri incelenmiştir. Sürecin girdi ve çıktıların belirlenmesinde, kamu kaynaklarına ek olarak, bölgesel rekabet edebilirliğe katkı sağlayan temel bileşenlerden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonuçları, illerin görece teknik verimlilik ve ölçek verimliliklerinin yanısıra, il bazında ve Türkiye genelinde hangi kaynakların ne ölçüde verimsiz kullanıldığı konusunda bilgiler vermektedir.