Kültür konusunda gereken önemin verilmediği bazı karmaşık sorunların yanında, "Kültür'ü, kültür
unsur ve vetirelerini planlamak mümkünmüdür, şayet mümkünse bu planlamanın dozu ve ölçüsü
nedir? Sorusunun yanıtlanması gerekmektedir. Kültür gibi özü ve esası itibariyle soyut olan bir
kavramın çerçevesine giren fikir, obje, değer ve kurumlara kumanda etmenin azami sınırı nereye
kadar varabilir?

İktisadi planlama yada işletmecilik anlayışının yöneldiği esas objelerin maddi ve cansız varlıklar
oluşuna karşılık "kültür planlaması" derken kastedilen işlemlerin karşısındaki temel objelerin insan
ve insana özgü soyutluklar olması yukarıda sıralanan soruların yanıtını zorlaştırıcı etkenlerin özünü oluşturur. Bu farkın iyi anlaşılıp ekonomi alanı için geliştirilmiş planlama teknik ve araçlarının kültür platformunda geçersiz kalacağı baştan kabul edilirse, "klasik yatırımcı anlayışı"ın dışında başka bir yöntem geliştirmek zorunluluğu vardır. Böyle bir yöntem, öncelikle kültür kavramı ve ona bağlı
"vetireler yumağı"nın iyi tahlil edilmesiyle ortaya çıkarılabilir.

Beş bölüm halinde ele alınan bu çalışmada yukarıda belirtilen sorulara aranacak yanıtlar, bu mantık ekseninde devamlı bir ağırlık merkezi oluşturacak şekilde incelenmektedir.