Uzun dönemde dış ödemelerde dengenin sağlanması Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planının ana hedeflerinden biri olarak kabul edilmişti. İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı ise Türk ekonomisinin dış kaynaklara olan bağımlılığının artırılmasını benimsemiş ve 1975 yılından itibaren %7 kalkınma hızının
yurt içi kaynaklar ve normal ticari krediler ile sağlanabileceğini öngörmüştür.

Hedef olarak seçilen kalkınma hızının gerektirdiği yatırımı sağlayacak kadar iç tasarruf yapılmadığı zaman ülkede yatırım tasarruf açığı görülmektedir. Eğer ithalat belirli kalkınma hızı için gerekli
miktarın altında ise veya ihracat gerekli yatırımı sağlayacak ithalatı karşılayamıyorsa ithalat-ihracat açığından bahsedilir.

Bu çalışmada Türk ekonomisinde uzun dönemde yüksek bir kalkınma hızına ulaşılmasını sınırlayan faktörün “Yatırım-Tasarruf” açığı mı yoksa “ithalat-ihracat” açığı mı olduğu araştırılmakta ve iki Açık Analizinin ortaya çıkardığı ekonomi sorunları kısaca tartışılmaktadır.