KÜÇÜKABALI, M. Kemal. Türkiye deri ve deri mamulleri sanayii, ham deri, mamul deri ve deri konfeksiyon. Ankara: DPT. TUB, Ekim 1983.
124y.     tab.    Bibl.: y,123-124.
1. Deri sanayi ve ticareti


Türkiye’de büyük ve küçük baş hayvan sayısı yüksek olmasına rağmen, bunların yan ürünlerinden yeterince yararlanılamamaktadır. Hayvancılığın yan ürünlerinden olan deri, bu araştırmanın
konusudur. Deri sanayiinde son on yıl içerisinde gelişmeler olmuş, ancak yeterli düzeye
ulaşamamıştır. Ham derinin elde edilmesinden işlenmesine ve eşya haline getirilmesine
kadar olan safhalarda geniş bir iş hacmi ve katma değer yaratılmaktadır.

Gelişmiş ülkelerde yüksek ücretler, yüksek sosyal hizmetler maliyeti, deri işleme tesislerinin
kötü şartlarında çalışacak işçi bulma zorluğu, çevre kirlenmesiyle ilgili olarak gittikçe artan yasal önlemler ve hammadde bulmada beliren tıkanıklıklar, deri işleme tesislerinin artan bir hızla
gelişmekte olan ülkelere kayması veya kurulması sonucunu doğurmakta, bol hammadde ve ucuz
işçiliğe sahip bu ülkelere işlenmiş deri, ayakkabı, konfeksiyon gibi ürünlerin üreticisi olma
imkanını vermektedir. Bu imkanlar iç pazar yanında, ihracatla da ilgili bulunmakta, geleneksel
tesis ve atölyelerin yerini modern deri işleme ve konfeksiyon tesisleri almaktadır.

Deri konfeksiyon sanayiinde çözümlenmesi gereken en önemli sorun, tüm deri sanayiinde olduğu
gibi piyasanın dağınıklığı ve denetimsizliğe bağlı olarak imalatta istenen kalitenin sağlanamaması
ve üretimin standart olmamasıdır. Bunun yanında kalitenin yetersizliği, konfeksiyonda kullanılan aksesuarın dış talebe cevap verememesi ve kalifiye eleman sorunları sonucu ortaya çıkmaktadır.

Çalışmada ham deri, deri işleme ve konfeksiyon sanayi kollarında ülkemizdeki mevcut durumun
tesbitine çalışılmış, sorunlar ve nedenleri araştırılmış, beklenen gelişmeler ve bu konudaki öneriler belirtilmiştir.


© DPT.YBM, 1998
"http://www.dpt.gov.tr/dptweb/ekutup98/uztez/kucukabm.html"